Menu rozwijane

Jerzy Kruszelnicki.jpg [431.33 KB]

Urodzony 18.06.1957 r. w Krakowie polski biolog, geobotanik – działacz ochrony przyrody. Absolwent Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, gdzie ukończył studia biologiczne – biologię środowiskową ze specjalizacją ekologia roślin. Stopień naukowy doktora uzyskał w Instytucie Botaniki im. Szafera Polskiej Akademii Nauk – „Ekologiczne Podstawy Ochrony i Kształtowania Przyrody Mazurskiego Parku Krajobrazowego”. Propagator: globalnego zalesiania i ochrony lasów na świecie w celu stabilizacji klimatu, ochrony i odtwarzania zasobów wód słodkich i gleb, ochrony terenów bagiennych i torfowisk, ekosystemów morskich w tym oczyszczenia Oceanów z wysp śmieci oraz wprowadzenia pierwszej w świecie prawnej, wielkopowierzchniowej ochrony przyrody w skali kontynentalnej i oceanicznej; te autorskie postulaty w formie oficjalnie zgłoszonych propozycji i dokumentów były przedstawione na oficjalnej stronie Szczytu Ziemi Rio+20 w Rio de Janeiro w 2012 r. którego dr Jerzy Kruszelnicki był aktywnym uczestnikiem, jedynym przedstawicielem nauki polskiej reprezentując Komitet Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk. Rok wcześniej brał udział w konferencji UNESCO, 27-28 czerwca 2011r., Drezno –„For life, for the future. Biosfere reserves and climate change” z okazji 40-lecia programu MaB (Człowiek i Biosfera). Uczestnik Konferencji Klimatycznej COP 24, UNFCCC – ONZ, 03 – 14 grudnia 2018r., Katowice.

Badania naukowe – głównie geobotaniczne, ekologiczne i faunistyczne związane możliwości odtwarzania lasów i ekosystemów trawiastych oraz ochroną zasobów wód słodkich dr Jerzy Kruszelnicki prowadził między innymi w takich rejonach świata jak: Australia, Brazylia Europa Środkowo–Wschodnia w tym Ukraina, Półwysep Bałkański, Półwysep Apeniński, Finlandia, Turcja, a także baseny – Morza Śródziemnego, Morza Czarnego, Morza Północnego i Bałtyku oraz brazylijskie wybrzeża Atlantyku , australijskie wybrzeża Oceanu Indyjskiego i Pacyfiku w tym Wielka Rafa Koralowa.

Z inicjatywy dr Jerzego Kruszelnickiego powstało kilkanaście terenów chronionych jak np. na Pojezierzu Mazurskim rezerwaty przyrody Pierwos i Krutynia Dolna, a w Turcji Park Narodowy Pamukkale z czym była związana prestiżowa nagroda europejska Dyplom i Stypendium Podróżnicze im. Alvina Seiferta przyznane przez Fundację Goethego z siedzibą w Bazylei oraz Ministra Środowiska – Zasłużony dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej Warmii i Mazur, 2005.

Autor ponad 100 publikacji, w tym naukowych i popularnonaukowych (np. współautorstwo Polskiej Czerwonej Księgi Roślin), oraz albumów krakowskiego wydawnictwa Biały Kruk z różnych tematów przyrodniczych, geograficznych, historycznych i dziedzictwa kulturowego.